Bert Jansma

Paden door de chaos

De afgelopen maand heb ik het eigenlijk best naar mijn zin gehad in Den Haag. Beter gezegd: cultureel Den Haag heeft het me naar de zin gemáákt. Hoe? De dreigende wolkenvelden van de bezuinigingen zaten en zitten mijn blik dwars. Maar opeens waren daar activiteiten die licht brachten. Culturele actviteiten, soms uit nood geboren, maar wel stuk voor stuk bewijzen van de veerkracht die de cultuur in deze stad toch ook heeft.

Dat zijn zaken die mij dan blij maken. Niet bij de pakken neerzitten. Ben je een kunstenaar, laat dan ook zien dat je creatief bent. Niet voor één (budgettair) gat te vangen.

Eerst was daar Hagenaar Patrick McGough die me het verhaal kwam vertellen over zijn Miles Davis festival op 17 september. Vijf trompettisten die met hun eigen bands in de Regentenkamer hun visies geven op periodes in het muzikale leven van Miles, twintig jaar geleden voorleden. Géén subsidie, maar wel een aantal sponsoren. "Uit de Haagse underground ontstaan" zei McGough trots, want hij had al eerder jazzconcerten georganiseerd zonder vergunning, zomaar in een winkelpand. Culturele ongehoorzaamheid. Mag van mij als het dit als resultaat heeft.

Toen kwam dat mailtje van jazztrompettist Eef van Breen: de financiering van de opnames voor zijn nieuwe jazz-cd, 'Changing scenes', was rond. Via 'Voor de kunst', een voorziening die helpt bij het financieel voorbereiden van kleinere projecten. Je dient een idee in, dat wordt op z'n mérites beoordeeld, vervolgens in de kijker gezet op het Internet en dan kan iedereen er op inschrijven als sponsor. Grote bedragen, kleine bedragen. Is een bepaald bedrag bereikt, dan vult het fonds het ontbrekende aan. En daar staat dan als beloning een gratis cd, het bijwonen van een concert, je naam op de cd tegenover. "Desnoods komen we met de hele band bij je thuis spelen" zei van Breen, "maar dan moet je wel met een fiks bedrag over de brug komen". Het is hem dus gelukt.

Nog zo iemand, acteur Bob Schwarze, leider van Branoul, het kleine literaire theatertje aan de Maliestraat. Hij was al eerder gekort op subsidie en nu dreigde Branoul zelfs helemaal te verdwijnen. Om de toekomst toch enigszins zeker te stellen organiseerde hij een benefietavond. Alle artiesten (met coryfeeën als Anne-Wil Blankers en Bram van der Vlugt) werkten voor niets mee, de Koninklijke Schouwburg stelde de zaal beschikbaar en zie, een dikke 22.000 euro hield Branoul er aan over. Dat zijn zaken die mij dan blij maken. Niet bij de pakken neerzitten. Ben je een kunstenaar, laat dan ook zien dat je creatief bent. Niet voor één (budgettair) gat te vangen.

En als ik dan bij Aus Greidanus thuis de leider van De Appel met een gigantische rol tekst voor de komende (begin volgend jaar) theatermarathon, 'Herakles', zie rondlopen, nu al bezig aan zijn titanenstrijd om ook dit stuk klassieke oudheid hedendaags te maken, word ik nog tevredener. En aan de praattafel met Theu Boermans, de nieuwe artistiek leider van Het Nationale Toneel zegt die over zijn vak: "Met toneel, met cultuur moeten we verhalen vertellen die paden laten zien die je door de chaos kunnen leiden". Na zo'n maand kan ik, met een zucht van verlichting, verder.

Hulde voor Patrick en De Regentenkamer voor het organiseren van komende Miles David avond op 17 september.

Ik ben er bij (al van het eerste uur)

Peter Flinterman - 01-09-’11 21:41