Bart Lybeert

De vergeten doelgroep

Mijn grootouders waren óók expats. Dat bedacht ik me toen ik in Quirky's zat, een internationaal café aan de Prins Hendrikstraat waar veel expats komen. Het was de eerste keer dat ik er was, maar ik voelde me er al erg thuis. Een thuis op een huiselijke manier, maar wel in het huis van iemand anders. Je kan er ontbijten, lunchen en zo af en toe ook dineren.

Ze schenken er lokale koffie, van de Koffiebranderij iets verderop in de straat, en er hangt altijd nieuwe, Haagse kunst. Eens in de zoveel tijd is er ook muziek, veelal akoestisch. Ik stel me voor dat Quirky's een soort Culturele Hoofdstad van Europa in het klein is. Een plek waar zowel de lokale bewoners als passanten uit het buitenland graag komen.

We hebben in Den Haag een enorme expat gemeenschap waar ik eigenlijk niet of nauwelijks iets van afweet. Hoe komt dat?

Begin jaren '60 zijn mijn grootouders met hun twee kinderen komen wonen in Den Haag, in eerste instantie in een flatje bij de Horsten. Een paar jaar later kochten zij een groter appartement aan de Groen van Prinstererlaan. Ze zijn in Den Haag gaan wonen, omdat ze voor de ambassade werkten. Hun kinderen groeiden hier op en zijn de rest van hun leven in Nederland gebleven. Het begrip expat of expatriate werd volgens mij nog niet gebezigd in mijn grootouders' tijd. Expats kenmerken zich als tijdelijke bewoners van een land, de gastarbeiders van nu dus eigenlijk. Mijn grootouders zijn na hun pensioen dan ook teruggegaan naar hun land van herkomst.

In deze tijd zal een stuk over buitenlanders in Nederland onherroepelijk ook over inburgering gaan. Over de Nederlandse taal, cultuur en uiteindelijk zal de PVV genoemd worden en dan is het ongeveer wel klaar. Dat interesseert me in dit verband geen zier. We hebben in Den Haag een enorme expat gemeenschap waar ik eigenlijk niet of nauwelijks iets van afweet. Hoe komt dat? Waarom ontmoet ik meer verschillende buitenlanders als ik zou gaan backpacken in Australië, als ik er hier bij wijze van spreken over zou moeten struikelen? Waarom zie ik in het culturele leven van Den Haag die expats eigenlijk ook niet? Den Haag pretendeert een internationale stad van vrede en recht te zijn. Vrede, ja, recht, ja. Maar dat internationale, tja. Ik zou het leuk vinden als ik die expats wat vaker tegen het lijf zou lopen.

Een korte zoektocht levert mij een groot aantal websites op voor expats in Den Haag. Daarvan spreekt http://www.legalaliens.eu/ mij het meest aan. Ook het weblog Absolutely The Hague ziet er erg leuk uit. Er zijn nog veel meer websites die zich richten op expats. Het blijkt al snel dat ik gewoon niet goed heb opgelet. Expats in Den Haag hebben zichzelf kennelijk prima georganiseerd. Maar afgezien van een programma als de Haagse brug zie ik niet veel crossovers tussen bewoners in Den Haag en expats.

Den Haag als Culturele Hoofdstad van Europa doet zich er goed aan om ook de expats onderdeel uit te laten maken van de stad. Expats zijn naar mijn idee de vergeten doelgroep van veel culturele evenementen en festivals. En dat terwijl zij veelal cultureel geïnteresseerd zijn en genoeg verdienen om mee te doen aan die activiteiten. Zij zijn de buitenlandse passanten die we nodig hebben om Den Haag echt meer internationaal te laten worden. Ga vooral eens naar Quirky's om te proeven hoe dat is.

Bart Lybeert is ondernemer in de kunst en cultuur en werkt als projectleider, adviseur en muzikant.